Tour de France 1993

In de Tour de France van 1993 gaat Miguel Indurain op jacht naar zijn derde Tourzege op rij. Hij begint goed door de proloog in Le Puy du Fou te winnen.

Tijdens de vierde etappe staat er een ploegentijdrit door Normandië op het programma. De 81 kilometer collectieve rit tegen de klok van Dinard naar Avranches werd gewonnen door het Belgisch-Italiaanse GB-MG met onder meer Johan Museeuw en Mario Cipollini in de gelederen. De Italiaanse sprinter mocht na de etappe het geel aantrekken. Ook ploeggenoot Museeuw zou later die Tour nog de leiderstrui dragen.

De ploegentijdrit kende nog een opvallend tafereel. De renners van de Spaanse Clas-ploeg kregen een tijdstraf van een minuut toen op drie kilometer van de finish de finish Zwitser Jögi Müller zijn ploeggenoot Jon Unzaga een duwtje gaf. Het werd opgemerkt door een commissaris en de renners – waaronder klassementsrenner Tony Rominger – kregen een minuut straftijd.

In Verdun wint de jonge Amerikaan Lance Armstrong een Touretappe, door sneller te sprinten dan zijn vluchtgenoten. De dag erop zet Indurain tijdens de eerste lange tijdrit rond het Lac de Madine de puntjes op de i. De Bask rijdt zo snel, dat hij dreigt zijn broer Prudencio uit de Tour te rijden. Prudencio wordt van eliminatie gered door een lekke band voor Miguel.

Rominger geeft zich nog niet gewonnen en wint in de Alpen de ritten naar Serre Chevalier en Isola 2000. De in Denemarken geboren Zwitser wint daags voor het einde de laatste grote tijdrit naar Montlhéry, maar de voorsprong van Indurain blijft riant. In Parijs zou hij bijna vijf minuten op Rominger overhouden. De Pool Zenon Jaskula (winnaar van de Pyreneeënrit naar Plat d’Adet) completeert het podium.

Nederlands succes blijft uit. Podiumkandidaat Erik Breukink verlaat de Tour vroegtijdig vanwege een knieblessure. Slechts vijf keer rijdt er een Nederlander bij de beste tien van de daguitslag.